Sehit...

Sahabeden Şeddâd b. el-Hâd r.a. anlatıyor:
Bir adam Rasulullah s.a.v.' e geldi. İman edip ona tabi oldu. Sonra Rasulullah s.a.v.' e “sizinle hicret etmek istiyorum!” dedi. Efendimiz de onu sahabilerden birisine havale etti, onunla ilgilemesini istedi.
Daha sonraları bir savaş oldu. Rasulullah s.a.v. bu savaşta bir miktar ganimet ele geçirdi ve onu savaşa katılanlar arasında taksim etti. Bir miktar da o adama ayırdı ve payını vermesi için yine sahabilerden birisine teslim etti. Çünkü adam askerin gerisinden geliyor, yolda düşen ve kalanları gözetiyordu. Orduya yetişince ganimet payını kendisine verdiler:
- Bu nedir? diye sordu. Oradakiler:
- Bu ganimet payıdır, Rasulullah senin için ayırdı, dediler. Adam payını eline alarak Rasulullah s.a.v.' e geldi ve:
- Bu nedir ey Allah' ın Rasulü? diye sordu. Efendimiz s.a.v.:
- Senin için ayırdım, buyurdu. Adam:
- Ben sana böyle dünya malı için iman edip tabi olmadım. Ben sadece seninle cihad ederken şu boğazıma bir ok atılıp saplansın ve öylece ölüp cennete gideyim diye tabi oldum, dedi. Rasulullah s.a.v. Efendimiz adama:
- Eğer Allah' a karşı bu niyetinde samimi isen, O seni tasdik eder, yalancı çıkarmaz, buyurdu.
Biraz sonra, düşmanla tekrar savaşa girildi. Savaştan sonra adam elde taşınarak Rasulullah' ın huzuruna getirildi. Hakikaten tam işaret ettiği yerinden boğazına bir ok saplanmış ve şehit düşmüştü. Rasulullah s.a.v. onu görünce:
- Bu, o adam mıdır? diye sordu:
- Evet, dediler. Efendimiz:
- O Allah' a karşı niyetinde sadık ve samimi oldu, Allah da onu doğru çıkardı, buyurdu.
Sonra onu kendi cübbesiyle kefenledi, namazını kıldı. Namazda şöyle dua ediyordu:
- Allahım! Bu senin kulundur. Senin yolunda hicret edip, şehit oldu. Ben de bunun şahidiyim. (Nesaî)

Hüzünle titreyen gönle ince bir âh dokunur, Kalbi kırık olanın kalbine Allah dokunur...

Duaile..