|
..:: Bir Ayet ::..
|
|
Onlar senden, azabın çarçabuk getirilmesini istiyorlar; Allah,
va'dine kesin olarak muhalefet etmez. Gerçekten, senin Rabbinin katında bir gün, sizin saymakta olduklarınızdan bin yıl gibidir
|
|
..:: Bir Hadis ::..
|
|
Allah bir kulu sevdi mi, onu dünyadan korur. Tıpkı sizden birinin hastasına suyu yasaklaması gibi. |
|
|
Sitemizi destekleyin
islamiyazilar.com'u ana sayfanız yapın
Ömür Dediğin: Eklenmeyen, Eksilen...
|
| |
|
|
| |
TRENE BİNDİĞİMDE dikkatimi ilk çeken, bir rakamdı: 65.
Başım hafif eğik halde, göz hizasında ilk o rakamı gördüm. Bir yolcu,
okuduğu kitabın 65. bölümüne gelmiş olmalıydı şimdi. Rüzgârın önünde
savrulan bir rüzgâr gibi halden hale, çağrışımdan çağrışıma salınıp
duran zihnim, önce kitabın cinsine dair sorgulamalara çağırdı beni.
Muhtemelen, bir roman olmalıydı bu. Başlıksız, sadece numara ile
bölümleme, en ziyade romanlarda istimal olunan bir yöntemdi zira.
Sonra, 65’in ortalama insan ömrünün akşamına denk düşmesinden mi nedir,
bu hacimli kitabın 65. bölümünün, bir insanın uzun hayat serüvenini
anlatan bir roman olabileceğini düşündüm. Zihnim, içeriğini bilmediğim
bu tahminî romanda, 1, 2, 3 derken bir insanın doğduğu andan ölümüne
hayat serüvenini kurgulamaya başladı birden. 63, 64, 65 diye uzayıp
giderken, bir başka rakamda bitiveren bir hayat... Sonra, rakamların
böyle birbiri ardınca uzayıp gitmesinin, sanki hiç bitmeyecek duygusunu
insana verdiğini; oysa bu romanın da, gerçek hayatların da birbiri
ardınca gelen rakamlardan birinde bitiverdiğini... Ömür dediğimiz şey,
neydi ki? Bir romanda kurgu hayatlara, bir biyografide ise gerçek
hayatlara dair birşeyler okurken, yılların birbiri ardısıra gelişini,
birbirine eklenişini görüyorduk hep. Romanda 1, 2, 3 diye uzayıp
gidiyordu bölümler; 63, 64, 65 diye her yıl bir yeni sayı eklenerek
tarif ediliyordu ömürler. Salınıp duran zihnim, tam da burada, bir
âyeti hatırlayacaktı: “Küllün yecrî li ecelin müsemmâ.” Yani: “Herşey
belli bir ecele doğru akıp gider.” Ecel dediğimiz belirli bir zamana ve
ömür dediğimiz şey belirli bir zaman aralığına denk düşüyorsa eğer,
romanların 1, 2, 3, ... 64, 65 diye uzayıp gitmesi değil, 65, 64, ...
3, 2, 1 diye başlayıp bitmesi daha muvafık düşerdi diye düşündüm bu
âyetin ışığında. Ve ömürlerin, bu şekilde mütalaa edilmesi... Hepimiz,
her yeni yıl, ömrümüze bir gün daha eklediğimizi düşünüyoruz. 1, 2,
3... 22, 23, 24... Ya da benim gibi: 42, 43, 44... Halbuki, bilmesek
de, hepimizin belirli bir eceli var. Ve her yeni yıl, ömrümüze bir gün
yıl eklenmiyor, ömrümüzden bir yıl daha eksiliyor. Her yeni yıl,
ömrümüz bir yıl daha uzamıyor, ömrümüz bir yıl daha kısalıyor. Belirli
bir ecelimiz var. 24 mü, 44 mü, 64 mü, 84 mü bilinmez; ama belirli bir
ömrümüz var. Hayat, biteviye uzayıp giden düz ve sonsuz bir çizgi
değil. Bu dünyadaki hayatımız, bilmediğimiz bir noktada bitecek, sonlu
bir çizgiden ibaret. Her anımızda, her günümüzde, her yılımızda, bu
çizgi biraz daha, biraz daha ufalıyor, kısalıyor, eksiliyor. Ömür, yıl
üstüne yıl eklediğimiz birşey değil. Ömür, yıl üstüne yıl eksilen
birşey. Eklenen değil, eksilen yıllar... Eklenen değil, eksilen
günler... Eklenen değil, eksilen dakikalar... Kimisi 4’ten, kimisi
44’ten, kimisi 84’ten geriye doğru gidiyor; ama her an, her ay, her yıl
eksilmede... 0’dan 4’e, 0’dan 44’e, 0’dan 84’e değil yolculuk... 84’ten
0’a, 44’ten 0’a, 4’ten 0’a... Böyle görebilsek, hayata bakışımız,
dünyaya bakışımız, geçen her ana tutunuşumuz çok daha farklı olacak,
besbelli. “Küllü men aleyhâ fân. Ve yebkâ vechu rabbike zü’l-celâli
ve’l-ikram” gerçeği yol arkadaşımız olacak o zaman... Tûl-i emel bizi
aldanışlara sevketmeyecek. Mesnevî-i Nuriye müellifinin “Gafil nefis
dünyayı ahirete bağlı ve ahiretle bitişik bir menzil zannediyor” diye
haber verdiği gafletten yakasını sıyıracak iç dünyamız. Ömür dediğin
nedir ki? Eklenmeyen, eksilen... Büyümeyen, küçülen... Çoğalmayan,
azalan... Her yeni yıl, ömre bir yılın daha eklendiği bir hayat, bu
dünya hayatı değil. Eksilmeyip eksilen, sonlu değil sonsuz bir çizgide
ilerleyip giden ömrümüz, “Zâlike yevmu’l-hulûd” mesajını aldığımız
öteler diyarının, ahiret yurdunun gerçeği; bu dünyanın değil... Bir
kitap düşlüyorum. Bir roman. Bir biyografi yahut... İlk bölümün
numarası, 65 meselâ, 85 yahut... Her yeni bölümde, rakam giderek
küçülüyor... Bilmem yazılır mı? Yazılsa okunur mu? Korkuyoruz çünkü
gerçeklerden... Oysa gerçek bu: Belirlenmiş bir ecele doğru akıyor
hayatlarımız. Ömür sermayemiz gün be gün eksiliyor. Bilmesek de,
görmesek de, kabullenmek istemesek de... İyisi mi ayaklarımızı denk
almalı, sağlam zemine basmalı, yatırımını dünya hayatı adlı uçurumun
kenarına değil, öteler diyarına yapmalı...
2008 karakalem.net, Metin Karabaşoğlu
|
| Eklenme Tarihi: 18.07.2008 16:14:21 |
| Kaynak : www.karakalem.net |
| Yazıyı Ekleyen :
hakanbalıkçı |
| Bu yazı Bugün 1 kez okundu. |
| Bu yazı Toplam 124 kez okundu. |
| hakanbalıkçı bugüne kadar toplam 35 yazı ekledi. |
|
|
|
..:: Son yorumlananlar ::.. |
|
|
|
..:: En Son Arananlar ::.. | |
|
iltica,
camii,
ilahi din,
gerinmek,
peygamber mucizeleri,
seks,
perva,
siyasi,
mustafa,
fethullah,
|
|
..:: Rasgele 5 Üyemiz ::.. | |
|
|
|
| Tefekkür Yazarları |
| Ayşe Üzümcü , Şükran Taşdelen ,Zeynep Işık ,Nurcan Hazyadaranlı Emine Güneş |
|
|
Bu siteye eklenen yazılardan, yazıların yazarları sorumludur. Yazı eklerken alıntı
yapılan kaynak mutlaka yazı sonunda belirtilmelidir. kendi yazınızı yazıyor
iseniz adınızı belirtmek zorunda değilsiniz kullanici adiniz yazınızın altında
yayınlanacaktır. Mevcut herhangi bir yazıdan rahatsız olanlar
suistimal@islamiyazilar.com mail adresine bilgi vererek duruma göre yazının
kaldırılmasını saglayablirler. islamiyazilar.com yazarlarin kendi goruslerine
saygi duymakla birlikte suc unsuru teskil eden yazilari yayinlamama veya
yayinlanmiş olanlari yayından kaldırma hakkını saklı tutar. |
|
|
