Belki bir sonbahar hatırlatır beni sana
Yapraklar koparken dalından bir bir,
O apansız kopuşumuzu hatırlarsın…
Esen rüzgârlarla savrulurken uzaklara
Nasıl savrulduğumuzu hatırlarsın
Bizi ayıran rüzgâra karşı koyamayışımızı…
Başka diyarlarda bakarken pencerenden ufuklara,
Yağan bir yağmur hatırlatır belki de

Sana dökülen gözyaşlarını…
Bir sonbahar kurumaz hiç kaldırımlar, belki anarsın
Hep nemli gözlerimi…
Buğulu camlara karalarken tarihi, sensiz buz kesmiş
Kalbimi anarsın…

İşte bak o zaman sevgilim gökyüzüne nasılda karanlık…
Kara bulutlar sarmış dört bir yanı; boğazına düğümlenir hıçkırıklar,
Ağlamak istersin ya hani… Ama izin vermez gururun.
Bir umut ararsın uzaklarda, gökyüzünde bir ışık belki de
Beyaz bir ışık beyaz bir bulut içini aydınlatacak…

Geçerken tarihler gözlerinden, bir tarihte durursa hani
Belki derin bir ahhh çekersen tarihimizde
Hatırlarsın o zaman seni saran kollarımın hep boş kaldığını,
Sözlerin yalan olmadığını sevda ateşimin hep yandığını,
Gözlerimin ümitle her an hep seni aradığını…
Hani olur ya döner gelirsen belki o zaman
Bir sünger çekip geçmişe
Tarihi yeniden yaşarız beraberce…