Bazı insanlar namazını kıldıktan sonra, boynunu bükerek ESTAĞFİRULLAH EL AZİYM ELLEZİ LA İLAHE İLLA HÜVEL HAYYEL KAYYUMU VE ETÜBÜ İLEYH derler, neden diyorlar hiç düşündünüz mü?  Bunu diyen insan yani namazlarımla dahi fahirlenemem övünemem ola ki gönlüme kalbime bir şeyler gelir de "Bu namazı ne güzel kıldık bende de amma adamlık var" diye ufacık bişey gelebilir. Çünkü şeytan bazılarına soldan bazılarına sağdan yanaşıyor. Bizim kültürümüzde mahviyet ve tevuzu maalesef yanlış anlaşılıyor, tevazu denince böyle süklüm püklüm olmak yerlere sürünmek, böyle anlaşılıyor.Tevazu mevzini bilmek demektir, yerini konumunu bilmektir. Mevzi bazen tümsek olur bazen çukurda olur, yani bazı yer vardır ki orada dik durmanız gerekir. Makam icabıdır izzet icabıdır, Allah' ın C.C ismi azizdir ve izzetinin gereğini yerine getirmek de tevazunun bir şartıdır. Bizde tek boyutta anlaşılıyor. Tevazu kulun Allah' a karşı yerini bilmesi demektir. Büyüklerimiz kısacası tevazu kalbin amelidir diyorlar dilin değil.

Bütün mesele, nefsânî benlik ve iddiâdan sıyrılıp azamet-i ilâhiyye karşısında hiçlik hâlinde yaşayabilmektir. Bu hissiyat, kula acziyet ve tevekkülü tâlim eden öyle ulvî bir hâldir ki, gönlü kemâlâtın zirvelerine yükseltir. Hiçlik sarayında yaşayan gönüller, hiçbir zaman mahrûmiyet ve zillete düşmezler; bilâkis vakar içinde tevâzu ve mahviyete büründükleri nisbette Hak katında yüceliklere nâil olurlar. Şâir ne güzel söyler:

“Mazhar-ı feyz olamaz düşmeyecek hâke nebât / Mütevâzı olanı rahmet-i Rahman büyütür.” Yani, tohum toprağa düşmeden feyze kavuşamaz, mütevazı olanı Rahman’ın rahmeti büyütür.

Yâ Rabbî! Bizleri de ne güzel kul diye taltif buyurduklarından eyle! Allâh’ım! Huzûrunda hiçlik iklîmine girerek, benlik ve iddiânın kuraklığından korumaya çalıştığımız gönüllerimizi sonsuz rahmetinle yeşert! Sözlerimizi özlerimizle, özlerimizi de sözlerimizle mutâbık kıl! Senin sonsuz kelâm sıfatının tecellîsi ile âcizâne kaleme almaya cesaret ettiğimiz hakîkat goncalarını gönüllerimizde yeşert. Şu nâçiz yazımızı, hayra, hidâyete, hikmete, hakîkat ve mârifete vesîle eyle!  Amin...