Çüvallar dolusu bugdayı tohum niyetine tarlaya serpen bir çiftçiyi gördüğünüzde, ona desenizki “amca sen delimisin niye bu kadar bugdayı israf edip dokuyorsun”, bu amcamız size şu cevabı verir, “evlat ben dokmekle yetinmem, birde aylarca bunun bakımı ve denetimi içinde çaba sarf edip zahmetlere katalanacam” der. Çiftçilikten anlamıyorsanız bu amcayıda anlayamazsınız.!

Şimdi sizi mantıklı düşünmeye davet ediyorum.

Çiftçi amca tarlasına 10 çüval bugday serpiyor, bugdayı serptiği yetmiyor üstüne birde aylarca bakım ve kontrolu için çaba sarf ediyor zahmetlere katlanıyor.

Şimdi amca hasat sonunda 100 çuval bugday almayacağını bilse 10 çuvala yazık edermi. Elbette etmez.

Yani amcamız. Kesinlikle 10 çuvalı topraga verdiğinde topragın kendisine en az 100 çuval vereceğini bilir.

Dinimizde faiz haramdır ancak bir manaya işaretle haram olmadığını varsayarak bir örnek vermek istiyorum, bugun bir banka derseki paranıza yıllık 40 katı faiz vereceğim derse. Ve faiz haram olmazsa hangimiz yerinde durur. (Hata faiz haram olsa bile imanı zayıf olanlar yerinde duramaz.)

Bundan daha karlı bir yatırımı olur diye, Hepimiz varımızı yogumuzu paraya çevirir ve bütün paramızı bankaya yatırırz, elde avuçta hiç bir şey bırakmayız.

Ama bugün cenabı Allah helal yollarla bizi infak adı ile bu yatırıma davet ediyor. Peki biz niye icabet etmiyoruz acaba.

Çünkü inancımız çok zayıfta ondan, elimizdeki çüvallarla bugdayı tatlı ve huzurlu bir zahmete katlanarak topraga dokeriz, bizi yatırıma davet eden bir bankaya teredutsuz paramızı teslim ederiz. Fakat topragında bankanında ve bankanın sahibinin sahibide bizi hepsinden daha bereketli ve daha kazançlı ve daha hayırlı bir yatırıma davet ediyor.

Zekat ve sadaka ile…

Dünyalık yatırımları teredütsüz yapıyoruzda acaba neden yüce yaratıcımızla yapılacak bir alış verişten uzak duruyoruz.

Bu soruyu herkes kendi vicdanına sorsun lütfen, emin olun hepiniz İtimat ve güvende teredüt ile ilgili cevaplar alırsınız.

Yani haşa Allaha yapılacak bu ticarete şüpheyle baktığınıza dair bir cevap alırsınız,

Zira topragın verdiğini açık delillerle müşahade ediyoruz, bankalarında gerçek olduğunu müşahade etmişiz.

Peki ama her şeyi yoktan var eden yüce Allah ile yapılan alış verişin bereketini yani geri dönüşümünü neden müşahade etmemişiz acaba.?

Yoksa oyle bir dönüşüm yokmu.?

Kıymetli okuyucularım lütfen manevi bir hal ile düşünelim. Ayeti kerime ile sabit olan bir şeye nasıl olurda şüphe ile bakarız, böyle şüpheli bir bakış maazallah bizi dinden eder.

O yüzden şüpheyle asla bakmayacağız bu kutsal ticarete acabasız inanacağız ve bu alış verişten asla uzak durmayacağız. Eger bu alışverişten uzak duruyorsak, ya inanmıyoruz yada inancımızda bir acaba vardır.

Ancak geri dönüşümü merak ediyorsanız onuda soyleyeyim.

10 çüvalı buğdayı tarlaya attığınızda açık deliller ile 100 çüval oalarak geri alıyorsunuz. Ama verdiğiniz 10 lira zekatın dönüşünü göremiyorsunuz.

Aslında görmek isteyenler görüyor ama acabalı bir düşünce ile vermişseniz geri dönüşümü göremezsiniz.

Çünkü şeytan ve nefsimiz daima iş birliği içinde olup gözlerimizi güzelliklere kapatmaya çaba sarf ederler.

Ancak biz onlara rağmen görmeye çaba sarf edersek inaşaallahu tela her şeyi oyle açık delillerle goruruzki. Subhannalah der deyip üstüne bir hamd ederiz.

Kıymetli okuyucularım, toprkatanda bankadanda ve her türlü ticarettende çok daha kazançlı ve güvenli tek alış veriş cenabı zül celal ile yapılandır. Ondan ne istiyorsanız istediğinizin çok azını onun fakir bir kuluna verin size geri dönecektir.

Herşeyden önemlisi zekat ve sadaka, müslümanı mala tutkunluk zilletinden ve paraya kulluk sefaletinden kurtarır…