Ve
hazan esmiş bahçedeyiz, senden uzaktayız. Susuz güllerin suya, kurumuş
toprağın yağmura, yetim bir çocuğun annesine hasreti gibi bizde sana
hasretiz... Sensizlik çiğ gibi düştü. Dipsiz bir kuyudayız, sonsuz bir
girdapta. Sen elimizden tutmazsan dünyanın hoyrat ayakları ezecek
başlarımızı.. Bizler hasta bedenimizle uğraşmaktan emanetine ayıramadık
zaman. Kaybettiğimizin farkında da olmadık belki. Hediye edecek neyimiz
kaldı Rabbe? Mümbit topraklarda bile yetiştiremedik gülünü. Mücrimdik
el bile kaldıramadık hakkıyla rabbe. Gerçek silahımızdan da mahrum
ettik kendimizi.Ve bize hicran düştü,kalblerimize de sancı.Gökten
yağmur hüzünlü yağıyor, çiçekler isimlerini unutuyor, Bebekler gülmeyi
bilmiyor artık.



Gökteki yıldızların yıllar yılı güldürdüler seni. Bu kadar mahzun olmuş
muydun sen ey nebi?Ateşli çöllerde serin ve selamet,ateşleri cennetler
çeviren rahmet.Güneş gibi doğdun karanlıklarda.Kalblere Allah’ın evini
diktin. Ama biz emanetini aldık ve kaybettik fırtınalarda.Şimdi ezanlar
okunuyor ama zihinler boş.Ruhlar ışığa düşman.Gül mahzun,Gül
kederli,Gül pare pare ,Gül’e kan değdi. Kalbler cahiliye kabesi. Ve
müjdecisini bekliyor. Bizler tepelere dizildik yolunu gözlüyoruz ve bir
dua olup aydınlığa sesleniyoruz.



Gel ey İbrahim ateşlerden, yere ser putları....



Gel ey Yusuf zindanlardan, iffetinle dem tut....



Gel ey Musa Tur-u Sina’dan, yar denizleri....



Gel ey Mesih Nasıra’dan,iyileştir kalbleri...



Ve gel ey Kainat Efendisi,Yüceler Yücesi,gariblerin başını okşa sevindir yetimleri.Güldür bir defa daha alemi.



Gel ey Gül Yıldızlarınla,Sıddıklarınla,Faruklarınla,Zinnureyn
inle,Haydarınla;ser kayserleri,kisraları yerlere.Gir Mekke’ye bir defa
daha atının üstünde,ser bir defa daha putları yerlere.



Gel ey Gül,



Gel ey Gül,



Gel ey Gül...Dilimizde, iniltilerimizde bir dua gibi gel ey Gül...gel ki gayrı kalmadı bizde derman...



*Alemi İslamın garib,bizlerin yetim kaldığı,zulmün doruklarda gezdiği
,kardeşlerimizin iffet mücadelesinde ve iniltilerinde yaramızı saracak
“Sonsuz Nur”a yalvarışımdır.”O”nun soluklarına muhtacız. “O” gitti
gideli yetimler sahipsiz ve bizler yetim kaldık. Rabbim bizleri “O” nu
güldürmek için hayatını adayanlardan eylesin.(amin)...





Talha Furkan