RUHLARDAKİ AŞİNALIK

      Elest bezminden gelen bir tanışmışlık var,kurulan ilişkinin öbür tarafında.Ruha dokunan ses,harekete geçirir göz imbiğinden yüreğe süzülen o renksiz görüntüleri.Konuşulan,paylaşılan,yazılan,çizilen her ne varsa bilindik bir yüzle karşılar şimdiyi.Kanıksarsın hemen,benimsersin yitirilmiş sevdalar arasında bulduğun bu kayıp şehri.Beklenmez,ani bir gezintiye çıktığın bu yolculuk,şaşırtmaz seni.Her gidilen yer onun eliyle işlenmiş,onun bakışıyla resimlenmiş,onun duyuşuyla kuşatılmış.Sanki her şey onun kalbiyle hayata geçirilmiş.Bir o kadar bilindik,bir o kadar sıcak ve bir o kadar yabancı…İçselliğin dışında kalan beden,ruhundaki bu anlamlı değişime çok bir mana yükleyemez.Çünkü ruh,bedenden önce yaratılmıştır varsayımsal başka bir dünyada.Beden,aritmetik ve hacimsel yoğunluk olarak,ruhun gerisinde kalmıştır.Bu kitlesel yığın,gizlerle kaplı ilişkinin hiçbir noktasında yerini alamaz,hak ettiği yerde duramaz.Rastlantısal bir şekilde beliriverir karşında;yıllardır aradığın o bakış, o duyuş, o hissediş! Başka bir alemden gelen bir yansıma olarak algılarsın olayı hemen. Ya da yaşanılan o kadar bilindik gelir ki sana,çok uzak mesafelerden gelen bu görüntü,sıradan bir hal alır senin için.Hiç bir refleks göstermeden,acaba sorusunu  yöneltmeden,gönül rahatlığıyla kabul edersin,mekanik bir boyutta gönderilen arkadaşlık davetiyesini.Bir an bile duraksamadan,bir adımı geriye koymadan,bir soluk bile harcamadan ve her lahza değişen bedende bir hücre bile  yenilenmeden,yinelenmeden…

    Amansız bir çalkanışa girer, gönül kabındaki hisler.Ne olduğunu anlamadan ama neyin olduğunu bilerek.Parola sormadan giriş yapan bu tanınmışlık,hemen mesken tutar kendine burayı.Kendi dünyası olarak tasavvur eder ve oranın rengiyle boyanır bu şeffaf görüntü.Mahremiyetin sırlarına ulaşırcasına; çözümler,yüceliğe doğru yükselen sevgi huzmelerini.Artık iki ayrı ruhun vuslat anını yaşadığı bu derin ve geniş alanda her şey yeni anlamlarıyla yüklenir,sıradanlıklar tersinden okunmaya başlar,yollar kestirmelerle daha bir kısalır,hesapsız yürüyüşler duraklamalarla  sorgulanır,mat bakışlar o dünyanın ışığıyla aydınlanır;görünmezlikler,okunmazlıklar ardına gizlendiği karanlık perdeden sıyrılıp,ilan eder kendi bilinirliğini,var oluş hikayesini.Dağılan tüm o görüntüler,bir bir toplanır kırılmış aynanın parçalanmış cam parçalarından.Sen ve ben,karşılaştırmalı bir üstünlük olmaktan çıkarılıp,ayrıldıkları bütünselliğe bir geri dönüş serüveni başlatılır; “yaşanılır bir dünya için” üretilen formüllere karşı bir başkaldırı bildirgesi yayımlayarak.İki ayrı resim birleştiğinde ortaya çıkan bedensel uyumsuzluk,ayarsızlık ruhların birlenmesinde gözükmez.Ruh,adapte eder kendini,yarım kalmış diğer tümüne.Böylelikle onun aşinalığı sağlama alınır,denge kurulmuş olur iki ayrı varlıkta…

                                                                YELİZHAN  AYDIN