KONUŞMA  ADABI

     Şahsımıza karşı vazifelerimizden biri de dilimizi terbiye ve islah etmektir. İnsan iyi ve kötü bir çok 
     şeyi dilinden bulur. Birçok insan dili sebebiyle en büyük musibetlere uğramışlardır. 
     İnsanları cehenneme sürükleyip götüren de dilleridir.

   Söylediği sözün nereye varacağını, düşünmek.  
     Dünya ve ahiret için faydası  olmayan  sözleri  söylememek.  
     Sözleriyle  kimsenin  gönlünü  kırmamak.  
     Musibet  ve  felaket  getireceğinden korktuğu  şeyi  söylememek.  
     Konuşurken başkasının sözünü kesmemek.  
     Bir insanı över veya yererken aşırı gitmemek.  
     Büyüklerin yanında yüksek sesle  konuşmamak.  
     Boşboğazlık, gevezelik etmemek.  
      Söylerken ağzını eğip  büzmemek, avurt çatlatmamak, ustalık, bilgiçlik satmamak.  
      Konuşurken karşısındakini  hiçe  sayarak ukalalık yapmamak, onun sözlerinde     ayıp ve kusur 
           aramamak.  
      Dilini la' nete, küfüre ve kaba konuşmaya alıştırmamak.  
      Kendisine verilmiş bir sırrı başkasına  söylememek.      .  
      Yalan yere bir söz vermemek, yapamayacağı bir şeyi söylememek.  
      Yalan söylemekten, yeminden, gıybet etmekten, koğuculuktan  sakınmak.  
      Başkalarıyla  alay  etmemek, kimseye  kötü  bir  ad  takmamak. 

      Duaile..