Ömer, Resulullaha ikinci halifedir
Dokuzuncu göbekten onun
nesebindendir

Müslüman olunca o, gizlenip kalamadı
Kâbe�ye gitmek için
yerinde duramadı

Müslümanlar kırk kişi olmuştu onun ile
Hazret-i Ömer
önde, geldiler hep Kâbe�ye

İleriye atıldı, o heybetli
kahraman
Müşriklere yaklaşıp şöyle okudu meydan

(Hey, beni bilen
bilir, bilmeyen varsa bilsin
Hattâboğlu Ömer�im, çıldıran beri
gelsin

Varsa karısını dul bırakmayı isteyen
Çocuğunu da yetim,
durmadan gelsin hemen!)

Dayısı Ebu Cehil, orada donup kaldı
Toplanan
kalabalık şaşkınlıkla dağıldı

Heybeti müşriklere korku dehşet
saçardı
Şeytan yolda rastlasa ondan hemen kaçardı

Hicretler gizli iken
onun ki açık oldu
Onu gören düşmanın kalbine korku doldu

Açıktı
basireti, hakkı iyi bilirdi
İctihadı Kur�ana hep muvafık gelirdi

Alçak
gönüllü idi, pek çoktu adaleti
İnsanlara acırdı, pek çoktu
merhameti

Özü sözü doğruydu, bu yüzden Faruk dendi
Edildi büyük ihsan,
Cennetle müjdelendi

Şeref üstüne şeref, nimete kondu Ömer
Sultanlar
sultanına olmuştu kayınpeder

Hazret-i Ali�nin de, olmuş idi
damadı
İslam�a hizmet için usanıp yorulmadı

Ömerle Cenab-ı Hak, ziynet
verdi İslam�a
Onun kılıcı ile din yayıldı cihana

O, İslam�ın sesini
her tarafa duyurdu
Onun için Resul-ü ekrem şöyle buyurdu:

(Benden
sonra peygamber gelmiş olsaydı eğer
Hattabın oğlu Ömer, olur idi
Peygamber.)

Hak nuruyla bakardı, keskindi firaseti
Çoktu güzel
hasleti, sayılmaz fazileti