Adamın
birisi namaz kılmaz, diğer ibâdetleri yapmaz ama her gece yatarken; “Yâ Rabbî!
Bana Cennet' ini ver!” diye duâ ederdi. Bir gece aynı şekilde yattı. Geç vakitte,
damdan bir tıkırtı geldiğini hissederek uyandı. Hemen çıkıp; “Kimsin, orada ne
arıyorsun?” dedi. Damda bulunan Behlül Dânâ idi ve; “Devem kayboldu da onu
arıyorum.” dedi. Ev sâhibi, “Kaybolan deve damda olması mümkün mü? Bu akılsızlık
değil midir?” deyince, Behlül-i Dânâ; “Senin, hiç ibâdet etmemen ve sonra da
Allahü teâlâdan Cennet' i istemen daha akılsızlık değil midir?” buyurdu. Ev
sâhibi O zaman, Behlül-i Dânâ' nın kendisine nasihat vermek için böyle yaptığını
anladı. Hatâsını anlayıp, tövbe etti ve ibâdetlerini aksatmadan yapmaya
başladı.