Gönül ister ki sana varsin
Ey Gönlümün Sultani Nebi
Benim en sevdigim yârsin
Ey Gönlümün Sultani Nebi
Yaradan sana habibim demis
Müminler sana tabibim demis
Peygamberim gül nebim demis
Ey Gönlümün Sultani Nebi
Bu ümmetin sana hasret kaldi
Kendisi cok agladi az güldü
Seni dertlere bir deva bildi
Ey Gönlümün Sultani Nebi
Yokluna canlar dayanmaz
Vefat ettigine hala inanmaz
Seni bilen masivaya kanmaz
Ey Gönlümün Sultani Nebi
Seni hak peygamber diye biliyorum
Seninle ben aska geliyorum
Seni sevince mutlu oluyorum
Ey Gönlümün Sultani Nebi
Seni görünce dünyalar benim oluyor
Su gönlüm senin askinla doluyor
Sensiz goncagüller acmiyor soluyor
Ey Gönlümün Sultani Nebi
Sen rahmetsin onsekizbin aleme
Sen devasin her türlü eleme
Beni sefaatinden mahrum eyleme
Ey Gönlümün Sultani Nebi
ASIK ABDULLAH söyler sözünü
O yâr giderir gönlümdeki hüzünü
Resule baglamistir bu özünü
Ey Gönlümün Sultani Nebi
