|
..:: Bir Ayet ::..
|
|
Onlar senden, azabın çarçabuk getirilmesini istiyorlar; Allah,
va'dine kesin olarak muhalefet etmez. Gerçekten, senin Rabbinin katında bir gün, sizin saymakta olduklarınızdan bin yıl gibidir
|
|
..:: Bir Hadis ::..
|
|
Cuma gününde öyle bir saat vardır ki, şayet bir müslüman kul o saate rastlar da Allah’tan bir hayır isterse, Allah onu kendisine mutlaka verir. |
|
|
Yazı eklemeye vaktiniz yoksa
islamiyazilar.com'u ana sayfanız yapın
Gidenlerin Ardından
|
| |
|
| |
Gitmek özgürlüğü, umudu, yeni bir hayatı ifade eder
Gidenin yeni bir hayatı olacaktır gittiği yerde, ve giderken sanki tüm korkularını, umutsuzluklarını, günahlarını, nefretlerini, özlemlerini soyunur; geride kalanların ruhuna çökecek kalın bir toz bulutu, bir tortu tabakası bırakır sanki..
Ayrılığın hemen tüm acısını geride kalan çeker çünkü.. gidenleri uğurladıktan sonra eski hayatına dönmelidir artık, ancak bu hiç de kolay olmayacaktır.
Çünkü hayatına giren herkesle birlikte eski hayatından uzaklaşmıştır, giden herkes aynı zamanda kalanın hayatından bir parçayı da götürür yanında; ve o geri gelene kadar yeri dolmayacaktır o parçanın…
İşte geride kalan bunun acısını çeker, her gidenle birlikte bir parça daha kopar hayatından, ve parçalanma anında, sallanan eller, dolan gözlerde görülen o acının hemen sona ereceği düşünülür.
Oysa geride kalan artık eski insan değildir, ve o parçanın koptuğu yerde, bir burukluk, içten içe hissedilen bir acı sürecektir benliğinde..
Aslında kimi zaman yeni bir hayata başlamak, o parçaların yerini doldurmaya çalışmaktan daha kolaydır, ancak insan hemen hiçbir zaman yeni bir hayata başlamak için gerekli cesareti bulamaz kendisinde.
Ezilen olmamak için ezen olmak gerekiyorsa, parçalanmamak için parçalayan olmak gerekir, GİDEN HEP O OLURSA KALANIN ACISINI HİÇ ÇEKMEYECEĞİNİ DÜŞÜNÜR İNSAN. Ondan bundan topladığı kırık dökük hayat parçalarının kendisine yeteceğine inanır.
Bu yüzden özgürlük; geride kalanları hiç düşünmeden, asla arkasına dönüp bakmadan uzaklaşmak, o toz bulutunun kimlerin ruhuna çökeceğini umursamadan çekip gitmek, uzaklara -ama aslında kendi ruhuna- doğru sonsuza dek sürecek bir yolculuğa çıkmak yatar her insanın içinde bir yerlerde; kimi zaman kendisinin bile bakmaktan korktuğu bir yerlerdedir o dayanılmaz arzu, ama baktıkça içine derin bir umutla birlikte, bunun hiçbir zaman gerçekleşemeyeceğini bilmenin verdiği derin bir hüzün yerleşir insana..
Acıdır ama, bu şekilde bir hayat özlemi de bir yanılgıdan ibarettir aslında; çünkü kalmak hayata kök salmak, ona tutunmaktır, hiçbir yere tutunmayan insanı sevmez hayat, onun bir hayatı da olamayacaktır bunun için..
Özgürlüğün bedeli ağır olur her zaman, insan hayatla barışık yaşamayı öğrenemezse hayat bunun bedelini ödetmeye çalışacaktır ona..
Kalan insan hayata bağlı olandır, ya da hayatın ona biçtiği paye budur, gerçekte öyle olmasa bile..
Ve işte bu yüzden parçalanmak ağır gelir ona, gidenlerin hayattan pay almayı kendileri kadar haketmediğini düşünür geride kalanlar, hele hele kendi hayatlarından..
"hayat paylaşmaktır" denir oysa...
Ama paylaşılan kendi hayatı olduğunda buna katlanamaz insan. Gidenlerin hayatları çoğunlukla eskisi gibidir döndüklerinde, ya da yeni bir hayata başlayacaklardır artık, ama her başlangıç bir umuttur, umut ise yaşam iksiridir insanın.
Belki onlar da hissederler acısını ayrılığın, yanlarında getirdikleri parçaların gerçek sahiplerinde olmamasının verdiği burukluk onlarda da vardır, ancak bencil bir varlıktır insan, geride kalanın kendisi olmamasının verdiği gizli ve hastalıklı bir mutlulukla bunu fazla umursamaz gidenler, o parçayı görebilecekleri bir yerine koyarlar yüreklerinin, kendi ' geride kalmışlıkları' nın acısını bastırabilmenin bir yolu olarak görürler bunu belki de..
Ama zamanla o parça o yürekte yer edinirse işte o zaman gerçekten ayrılığın acısını hissetmeye başlar insan, o parçayı tekrar sahibine vermenin imkansız olduğunu bilse de en azından yanında bulunduğu sürece eksikliğini hissetmeyeceği düşüncesiyle tekrar kavuşmak ister geride kalanlara…
İşte özlem denen şey belki de budur; parçaların birleşme çabasının oluşturduğu bir duygudur belki de özlem..
Özlem yalnızca parça ile bütün arasındadır aslında, insan yalnızca parçayı içinde taşımanın acısını hisseder, bunun adına özlem der sonra da.. geride kalan gideni de özler elbet, ancak götürdüğü parçanın özlemi kendine, kendi benliğine, kendi hayatına olan özlemini ifade eder; ki bu daha yakıcıdır gidene olan özlemden..
ve,
ama az ama çok; kalmak da acı çekmektir, gitmek de aslında, tıpkı yaşamak gibi..
Kayboldum Sokağımda Dostum,
kayıp gidenlerin ardından giderken.
dostum, gün de kayıp gidiyor avcumdan aslında, her geçen gün hayatımdan kayıp gidiyor.
oysa daha hayallerim var benim; dost olmayı dilediğim yürekler var.
Almak istediğim meryemî soluklar var, ibrahimvarî dualarım var, yeni bir nesle dair…
Dostum, batan güneşin ardından doğan güne soluksuz başlamak nedir bilir misin?
Aleme bir başka sûrette gelmek demek, bir başka vasıfla…
Birilerinin hüznünde solumaktır hayatı, birilerinin elinde yürümektir arzda. ve geç kalınmıştır artık!
bedenin bürünmüştür sessizliğe, sensizliğe.
Ruh’un ulaşmıştır ötelere, özlediğine. etrafta bir sükût…
ve gözyaşları…
Senin dilediğin gibidir ortalık; kalabalık ki mahşer kadar.
Dostum, bilir misin aldığın soluğu vermediğin alemde adın nasıl anılır artık?
Bilir misin, bu gözyaşları seni kurtarır mı artık?
….
heyhat!
Ayrılık zor imiş dostum…
vardan, yârdan, sana ihtiyacı olan cân’dan…
….
Bakıp kalıyorum dostum, avcumdan kayıp gidenlerin ardından.
Avcumu iyice sıksam -gidişlerini engelleme hayaliyle-; avuçlarım kanıyor mukadderata karşı geldiğim için.
Avuçlarımı açsam keder doluyor ahiri ayrılık olan hal için.
Dostum, bana gidenlerin ardından gitmemeyi öğret!
Kalabilmeyi öyle başı dimdik, ayakta; sabırla, şükürle, aşk’la..
Bana ağlamamayı öğret; boğazımda bir düğümle yaşarken direnmeyi öğret.
Hıçkırıklarıma yaslanacak omuz ol.
Kayıp gidenler, başka surette geldiği vakit, bana dönüşün müjdesini sen ver.
Dostluğumuz hatrına, yanımda ol;
Yandığım vakit içime su serpen ol! |
| Eklenme Tarihi: 25.06.2008 15:05:48 |
| Yazıyı Ekleyen :
admin |
| Bu yazı Bugün 0 kez okundu. |
| Bu yazı Toplam 202 kez okundu. |
| admin bugüne kadar toplam 3021 yazı ekledi. |
|
|
|
| |
..:: Son yorumlananlar ::.. |
|
|
|
..:: En Son Arananlar ::.. | |
|
salih amelle,
ezel,
hz lokman,
mabud,
halil,
zuhruf,
ecel,
ekr,
HZ.MUHAMMED,
had,
|
|
..:: Rasgele 5 Üyemiz ::.. | |
|
|
|
| Tefekkür Yazarları |
| Ayşe Üzümcü , Şükran Taşdelen ,Zeynep Işık ,Nurcan Hazyadaranlı Emine Güneş |
|
|
Bu siteye eklenen yazılardan, yazıların yazarları sorumludur. Yazı eklerken alıntı
yapılan kaynak mutlaka yazı sonunda belirtilmelidir. kendi yazınızı yazıyor
iseniz adınızı belirtmek zorunda değilsiniz kullanici adiniz yazınızın altında
yayınlanacaktır. Mevcut herhangi bir yazıdan rahatsız olanlar
suistimal@islamiyazilar.com mail adresine bilgi vererek duruma göre yazının
kaldırılmasını saglayablirler. islamiyazilar.com yazarlarin kendi goruslerine
saygi duymakla birlikte suc unsuru teskil eden yazilari yayinlamama veya
yayinlanmiş olanlari yayından kaldırma hakkını saklı tutar. |
|
|
