İslam' dan önce ve İslam' ın geldiği çağda kadın,hemen hemen bütün milletler aşağılık bir mahluk olarak kabul ediyor;hakir görülüyordu.

  *Eski Hint hukukuna göre kadın;evlenme,miras ve diğer muamelelerde hiçbir hakka sahip değildi.Kadının murdar temayüllere,zayıf karaktere ve fena bir ahlaka sahip olduğu kabul ediliyordu.Hintliler arasında dul kalan kadınları yakmak adetti.Ölen kocanın naaşı üzerinde yakılan kadın,sadık ve saygıdeğer bir zevce olarak kabul ediliyordu.

  *Budizm' in kurucusu Buda,önceleri kadını dinine kabul etmiyordu.Nihayet,birçok tereddütten sonra kadınları dinine kabul etmiş;fakat bunun budist toplumu için çok tehlikeli olduğunu söylemişti.

  *İsrail hukukuna göre kızlar,babalarının evinde bile hizmetçi gibiydiler.Baba onları  satabiliyordu.Boşama hakkı,keyfi bir surette kocaya aitti.

  *İran' da Sasani Devleti' nde kız kardeşle evlenmek caizdi.Hatta,bu teşvik edilirdi.

  *Eski Yunanlılarda da kadın,eşyadan farksızdı.Kocası,isterse sağlığında isterse öldükten sonra karısını bir başkasına devredebiliyordu.Tıpkı diğer mallar gibi miras kalan kadın,bir başkasına da bağışlanabiliyordu.

  *Kadim Isparta' da kadın başka kimselerler de münasebette bulunmaya zorlanırdı.Eflatun' a göre kadın,elden ele dolaşan orta malı olarak gezmekteydi.

  *Çinlilerde kadın,insan sayılmaz,ona ad bile konulmaz,' ' 1,2,3...' ' gibi sayılarla çağrılırlardı.

  *İngiltere' de MS.5.asırdan 11.asra kadar kocalar,hanımlarını satabiliyorlardı.İlk günahın işlenmesine sebep olan ve böylece insanlğın felaketini hazırlayanın kadın olduğuna inanan hristiyan milletler,kadına daima bir şeytan nazarıyla bakmışlardı.