Mümin güneş gibidir. Sararıp- solarak batar ama doğduğunda (ahirette)
göz kamaştırır.
Mevlana Halid-i Bağdadi Hazretleri kuddise sirruh
buyuruyor ki; Eğer bir toplulukta, bir cemaatin içinde Allahu tealanın sevdiği
beğendiği razı olduğu kabul ettiği bir tek kişi varsa Allahu Teala o bir kişi
hürmetine hepsini afveder... Hak kapısında ehil nâ ehil beraberdir. Bu yolun
büyükleri kendilerine bağlı olanlardan gâfil değildir. Onlara kimse kafa
tutamaz. Onlara kafa tutanın işi de, başı da, saâdeti de gider. Evliyânın
kalbleri, ilâhî nûrların çıkıp geldiği kaynaklardır. Onların hoşnut olduğundan,
Hak teâlâ da hoşnuttur. Onların kalblerinde yer eden, büyük devlete
kavuşmuştur.
Müslüman güleryüzlü tatlısözlü olur.
Peygamberimize (Sallallahü aleyhi
vesellem) sordular: Ya resullallah Müslüman nasıl olur? Peygamberimiz Sallallahü
aleyhi vesellem buyurdularki; Müslüman güleryüzlü tatlı sözlü olur... Güler yüz
ve tatlı sözün islamiyetin, dinimizin yayılmasında mühim yeri vardır. Böyle
olmayan insanlar dîne fazla faydalı olamazlar. Daima tatlı sözlü ve güleryüzlü
olmak Müslüman olmanın birinci alametidir. Bazı insanlar çok hassastır, çok
duygusaldır. Ona bir sert bakarsanız kalbi kırılır, üzülür.
Karınca hacca gitmeye karar vermiş,
demişler ki sen bu halinle hacca gidebilir misin? Niye gidemeyeyim demiş.
-Nasıl gidersin ömrün yetmez... -Bir güvercine takılırım. Güvercin uçar bende
giderim. Dolayısıyla Allahü teala bizi böyle karınca iken uçan bir kuşa rast
getirirse Kâbeyi bulabiliriz. Yani Rabbimizin rızasının nerede olduğunu
öğreniriz. En zor iş budur. Ya rabbi bana doğruyu doğru bildir, yanlışı yanlış
bildir diye dua etmelidir. İnsan bu ölümlü dünyada kötü bir şeye doğru diye
sarılırsa yanar. Eğer doğru bir şeye yanlış diye saldırırsa mahvolur. Onun için
dünyada en zor şey; doğru hangisi, eğri hangisi ayırabilmektir. Bu, insanın
kendibaşına yapacağı bir şey değildir. İnsan aklı buna yetmez. Bunu daha evvel
bilen birinin göstermesi lazımdır. Peygamberimiz buyuruyorlarki “aleyhissalatü
vesselam”; Benim ümmetim yetmişüç fırkaya bölünecek. Bunlardan bir tanesi doğru
olacak. Yetmişikisi bozuk olacak. Bozuklar itikat bakımından olduğu için, bu
yetmiş ikisi cehenneme girecek. Ümmetim dediği için de, cehennemden sonra gene
çıkacak. Ama, “Ümmetim” dediği için... Dolayısıyla, cehenneme uğramadan, bu
azabı çekmeden, cennete bir fırka girecek. Bu da “Ehl-i Sünnet vel Cemaat”
fırkasıdır. Allahu teala sahipsiz olmaktan korusun. O büyükleri tanımayan, o
büyükleri sevmeyen, o büyüklerin yolunda gitmeyen, çok büyük
tehlikededir.
Peygamber efendimiz aleyhisselam
buyuruyorki; Bir talebe dinini öğrenmek için, hatta dininden bir mesele öğrenmek
için evinden çıksa, dinini öğreneceği zatın evine gidinceye kadar, (bu şerefli
kul benim üstüme bassın diye) o yola melekler kanatlarını döşer. Bu, dinini
öğrenmek için giden kişiye verilen sevabdır.. ya öğretmek için giderse, yani
birine bir kitab verirse, kitab verilmesine sebeb olursa yani birisi onun
elinden dinini öğrenirse ona verilen sevab daha fazla olacaktır. Gökteki kuşlar,
karadaki hayvanlar denizdeki balıklar bunun için istiğfar ederler afvet bu
kulunu diye... Bizim dinimizin iki esası vardır; biri öğrenmek biri öğretmek.
Dinimizin en büyük düşmanı cehalettir. Onun için nerede ilim varsa din oradadır,
nerede din varsa ilim oradadır ilimsiz din olmaz, onun için ilim öğrenmek çok
büyük ibadettir çok büyük sevabtır.
Eğer bir mümin gece yatmadan evvel biraz
ilim tahsil etse, biraz kitab okusa, biraz ilim öğrense, sabaha kadar ibadet
sevabı verilir. Bir kitab okusa biraz çocuğuna verse, yavrum
okuda dinleyelim dese o evdekilerin hepsi sabaha kadar ibadet sevabına
kavuşuyorlar. Elden ayaktan düştüğümüz zaman yani musalla taşına konulduğumuz
zaman, ne namaz var, ne oruç var, ne ilim var, ne öğrenmek var artık. Kefenle
birlikte defterler kapandı, ancak sadakayı cariye dediğimiz bizim sebebimizle
bir hayırlı iş olursa ne ala, bir şeyler öğretmemizin sebebi o, iyi bir evlat,
iyi bir talebe, iyi bir hizmet eğer varsa bu öldükten sonra da sevab yazdırmaya
devam eder asıl mesele budur. Yoksa ben ihtiyarlayınca elden ayaktan düşünce
kenarda varlıklarım olsun, yedek akcem olsun, kiralık evlerim olsun diye fâni
bir dünya için yatırımı düşünen bir müslüman nasıl olur da öldükten sonrası için
yatırımı düşünmez buna akıl ermiyor. Ki o yatırdıklarına kavuşacağı da belli
değil...:(( ... Şimdi dimdik durduğumuza bakmayalım, birgün gelir dümdüz
yatarız. musallâ' da er kişi niyetine dedikleri zaman geç kalmış
oluruz..
Dünyaya kıymet vermeyip, ahiret için yaşayanlar, hizmet ve ibadetle uğraşanlar, son
hallerinde muhtaç olmazlar, (unutulmazlar çünki unutmuyorlardı), herkese iyilik
ediyorlardı, hizmet ediyorlardı, dinin yayılması için
uğraşıyorlardı...
Bir hayrın işlenmesine sebep olmak o hayrı işlemek
gibidir.
Bir kişinin hidayetine sebep olmak, bir kişiye yardımcı
olmak en kıymetli ibadettir. Bazı insanlara Allahü teala hususi kabiliyet
vermiştir. Onları özel bir iş için yaratmıştır. Bunlar insanın ağzından girer
burnundan çıkar, onun hidayetine sebep olur, büyükleri tanıtır... mübarek
olsun.... İnsanlar ebedi ateşden kurtulsun düşüncesi ile, herkese yardımcı
olmağa çalışmalıdır.
Allahü teala kullarını seçiyor, ona göre iş veriyor.
Kimisini hayırlı işlerde istihdam ediyor, kimisini kötü işlerde.. ne mutlu
hayırlı işlerde istihdam edilenlere.....
Mü’mine hizmet ibadettir, üzmek ise felakettir. Herkesin
yaptığı işten, ne olduğu, kim olduğu ve tarafı belli olur. Karınca, İbrahim
aleyhisselamın ateşini söndürmek için su taşırken yılan ise ateşin artması için
üflüyordu. İkisi de hayvandır fakat ayrı yapıda... ikisi de farklı,.. tarafını
belli ediyor..
Peygamberimiz buyuruyorlar ki
aleyhissalatü vesselam; Kim Allah içinse Allahda onun
içindir. Allahü tealanın rızasını düşünerek haraket eden, insanlar neder diyerek
Allahü tealanın rızasından vazgeçmeyenleri, Allahü teala himayesine alır.
İnsanların rızasını gözetip, Rabbimizin rızasına uymayanların işini insanlara
bırakır.
Sürüden ayrılan koyunu kurt kapar, kurt
sürüye saldıramaz, sürüden ayrılan hapı yutar. İnsanın kurdu şeytandır buyuruyor
cenabı peygamber. Eğer siz bir topluluktan ayrılırsanız ayrı düşerseniz sizide o
şeytan kapar. Allahü teala bir topluluğun içine şeytanın girmesini
yasaklamıştır. Bir topluluğun içine şeytan giremez. Onları bozamaz çünkü hepsi
aynı şeyi düşünüyor hepsi aynı şeyleri paylaşıyorlar. Eğer bir tanesi içlerinden
farklı düşünürse farklı konuşursa şeytan gider ona bulaşır. Nasıl ki sürüden
ayrılan koyunu kurt kaparsa bir topluluktan ayrı olanıda şeytan kapar, o
insanlara karşı kötü düşünmeye başlar, tenkit etmeye başlar. Cenabı peygamber
buyuruyor ki; toplulukta rahmet vardır, ayrılıkta azab-ı ilahi vardır. İşte
birlik ve beraberlik içinde olmanın hem hayat bakımından, hem vefat bakımından,
hem dünya bakımından, hem ahiret bakımından çok faydası vardır. Allahu teala
birlik ve beraberliğimizi bozmasın inşallah.
Allahü tealaya emanet olunuz efendim.
