Bu her hastalığın olduğu prensibi,ruh ile beden hastalıkları ve ilaçları içinde geçerlidir.Nitekim Hz. Peygamber (SAV) cahilliği bir hastalığa benzetmiş ve onun ilacının da ' ' bilene sormak ' ' olduğunu haber vermiştir.

Ebû Davud,bu konuda hadisi Cabir b. Abdullah' tan (r.a) şu metinle rivayet eder:

' ' Bir yolculuğa çıktık.Yolculuk esnasında içimizden birine bir taş isabet etti ve başından yaralandı.Daha sonra bu kişi uykusunda cünüp oldu.Arkadaşlarına yıkanmak yerine teyemmüm yapıp yapamayacağını sordu.Arkadaşları,ona teyemmüm yapamayacağını,bu konu da bir kolaylığın bulunmadığını,mutlaka suyla yıkanması gerektiğini söylediler.Bunun üzerine adam suyla yıkandı ve öldü.

Biz Medine' ye döndüğümüzde Hz. Peygamber' in (SAV) yanına gelerek,olanları kendisine anlattık.Hz Peygamber (SAV):

' ' Onu öldürdüler!..Allah da onları öldürsün!..

Bilmiyorlardıysa bilen birine sorsalardı ya !..Cahilliğin şifası,sormaktır.Halbuki teyemmüm yapıp,yarasının üzerine bir sargı sarması,sonra da o sargının üzerine meshedip,bedeninin kalan yerlerini yıkaması ona yeterli olurdu.' ' buyurdu

Hz. Peygamber (SAV) bu sözüyle,cahilliğin bir hastalık,şifasının da sormak olduğunu ortaya koymuştur.