Nevâdir-ül-âlem' den Hikâye

Birisi bir köle satın aldı. Bu sırada köle, kendisini satın
alan efendisine dedi ki:

"Senden üç şey istiyorum: 1- Vakti girince benim namaz kılmama
mâni olmayacaksın. 2- Beni gündüz çalıştıracaksın, fakat gece asla
meşgûl etmeyeceksin. 3- Bana bir oda yaptıracaksın. Oraya benden
başkası girmeyecek."

 

Satın alan şahıs, kölenin bu isteklerini kabûl etti. Köleye bir
oda gösterdi. Beğenip, beğenmediğini sordu. Köle de beğendiğini
söyledi. Efendisi ona; "Bu harab odayı niçin tercih ettin" diye
sorunca, köle; "Efendim! Allahü teâlânın ismi şerîfleri anılıp, O' na
ibâdet ve tâat yapıldığı harab yerler, güllük gülistanlık olur"
dedi. Köle gündüz işlerini bitirdikten sonra akşam olunca odasına
girerdi. Efendisi bir gece onun sabaha kadar ne yaptığını öğrenmek
için, köleden habersiz odanın bir köşesine gizlendi. Gece olunca
köleyi ta' kib etmeye başladı. Kölesinin secdeye varıp şunları
söylediğini duydu: "Yâ İlâhî! Gündüz efendimin hizmetinde bulunmak
zorundayım. Eğer böyle bir meşgûliyetim olmasaydı, gece-gündüz sana
kulluk ile meşgûl olurdum. Bu bakımdan beni af et, yâ Rabbî!"

 

Efendisi köleyi fecr doğuncaya kadar ta' kib etti. Fecr doğunca,
tavanda asılı olan kandil kayboldu. Efendisi odasına gidip durumu
hanımına anlattı. Ertesi gece köleyi görmek için hanımıyla beraber
gitti. O gece de aynı şeyleri gördüler. Ertesi gün köleyi çağıran
efendisi; "Gündüzleri de Allahü teâlâya ibâdet edebilmen için ve
Allahü teâlânın rızâsına kavuşabilmen için seni azâd ettim. Bundan
sonra sen hürsün" dedi. Geceleyin gördüklerini köleye anlattı. Köle
bunları efendisinden duyunca; "Yâ Rabbî! Ben hâlimin kimse
tarafından bilinmemesini istiyordum. Şimdi ise bunlar benim hâlimi
öğrendiler. Bunlardan başkasının hâlimi öğrenmemesi için canımı al,
yâ Rabbî!" diye duâ edince o anda vefât
etti."