* Dünya hayaldir. Bu
hayali o kadar unutmak zor değil, gerçeği konuşmak lazım. Çünkü
öldükten sonra iki yer var, Cennet ve Cehennem. Ortası yok. İman ve
küfrün de, ortası yok. Burada insanın karar vermesi lazım. İki yol var.
Birisi Cennete, diğeri Cehenneme götürüyor. Bunlardan birine karar
verip, orada yürümek lazım. Yolsuz yürümek mümkün değil. Bir anda iki
yolda birden yürümek, hiç mümkün değil. Ya doğuya gidersin, ya batıya.
Elhamdülillah biz Allahü teâlâya iman ettik, Peygamber efendimize iman
ettik, ne bildirdiyse kabul ettik, beğendik, ahiret gününe iman ettik.
Ama bu iman ettiğimiz yolda, şüphesiz ki çok sakatlıklar yapıyoruz,
kusurlar işliyoruz, günahlar işliyoruz. Peki, bizim sonumuz ne olacak,
neticesi ne olacak diye düşünürüz.

Bunu bir büyük zata talebelerinden birisi sorar:
(Efendim
biz, dinimizde bildirilen her şeye iman ettik, bu yoldayız; fakat,
bazen namaz kılarken kaç rekât kıldığımızı bile şaşırıyoruz. Namazda
seksen türlü işler hatırımıza geliyor. Böyle ibadetlerimizin hiçbirisin
kabul olmadığını düşünüyoruz. Hizmetlerimiz öyle, peki Allahü teâlâ ne
muamele edecek ahirette? Yani bütün bu hatalarımıza rağmen, bütün
kusurlarımıza rağmen ne olacak bizim halimiz?)

Güzel soru, çünkü bu soru hepimizin hatırına gelir. Mübarek zatın verdiği cevap şöyle olur:
�Evladım, bana bir bardak su getir.

Talebesi hemen koşup bir bardak su getirir. Kendisine dört beş adım kala;
� Orada dur, buyurur.

Talebe durur. Hocası devam eder:
�
Şimdi aksilik bu ya, ayağın takıldı ve halıya bardakla birlikte düştün,
bardak kırıldı; içindeki su da döküldü. Yani su gelmedi. Suyu bana
getirirken, başına gelen bu kazadan dolayı sana, kızar mıyım, acır
mıyım? Acırım, çünkü o suyu siz bana getiriyordunuz, ama böyle oldu ne
yapalım, buyurur.

İşte bizim ibadetlerimiz de böyle. Allahü
teâlâ da Ona giderken yaptığımız hatalar ve kazalar sebebiyle kızmaz,
acır. Onun merhameti çok, sonsuz, acır ve affeder. Yeter ki siz o suyu
Ona götürün. Yani Ona doğru gittikten sonra korkmayın. Ama Ahmed�e
gidip de, Mehmet�ten para istemek olmaz. Allahü teâlâ kalbe ve niyete
bakar. Bu kulum bu ibadeti yapıyor ama niçin? Bu hayır ve hasenatı
yapıyor ama niçin? Doğru olmak şartıyla öğreniyor, ilim yayıyor, ama
niçin? İşte bu niçin sorusu, Müslümanlara ahirette sorulacak soru.
Bunun da cevabı var. Ya Allah için, ya şu, ya bu veya meşhur olmak için
veyahut da zengin olmak için. Yahut da aferin desinler diye. İşte bu
çok kötü... O zaman da Cenab-ı Hak diyecek ki ahirette, (Sen
bunları kimin için yaptıysan, git ücretini de ondan iste. Eğer benim
için yaptıysan, hatasıyla sevabıyla gel seni affedeyim. Başkası için
yaptıysan, bana niye geliyorsun?)

Peygamber efendimiz buyuruyor ki:
(Allahü teâlâ sizin şeklinize, işinize, gücünüze bakmaz, kalbinize ve niyetinize bakar.)

Yaptıkları işler bakımından kâfirlerle müminler arasın farklar vardır. Kâfirler her yerde ve her zaman, nasıl
sorusuna cevap arar. Nasıl belli olur, nasıl bina yapılır, nasıl şu
yapılır, nasıl? Ama mümin, niçin sorusuna kendini ayarlar. Allahü teâlâ
ahirette kullarına niçin sorusunu soracaktır. O halde fark
buradadır. Yani birisi dünyalık, diğeri ahiretlik olacaktır. Bu yüzden
doğru yolda olmak şartıyla, niyetleri de ıslah etmek, düzeltmek
lazımdır.

Büyükler buyuruyor ki:
(Allahü teâlâ vermek istemeseydi istek vermezdi.)

Ondan hayırlı ömür, hayırlı ölüm isteyin. Hayırlı ömrün yanında, hayırlı ölümü de unutmayın. Ölümsüz olmaz.