Sevgi,tûba tûba açan bir Allah(c.c.) gülüdür;mihnetkeş ruhların
ikliminde..mahrumiyeti koklarlar sabırsızlar ise..Sevgi,hiç bitmeyen ve
kesinlikle batmayan gecesiz bir güneştir;apak gönüllerin kristalinde...ama
ışığa dirilebilenler için.Aynası paslı olanlar ise ayaz alaşımlı karanlığı
yaşarlar ekvator aydınlığında.Ve sevgi,bir misktir;bahar bahar yudumlamak
için..lakin yalnızca O’nun için...
*Aşırı gülme ,yokluğu yaşamanın ifadesidir...ağlamak ise sevginin
izdüşümüdür,yakınlığın derecesine göre.Gerçek huzur ve sevinç ise ancak zifaf huzurundadır.
Dememiş miydin:Çok seversen;çok ağlarsın diye
!!AĞLIYORSAN NİÇİN SEVİNMEZSİN,ÇOK SEVİLDİĞİNE..
*Şimdinin kara perdesine bakma;az ilerideki ışığı öp.Dikenlerle meşgul
olma;GÜLLERİ kokla doya doya.Sevgiyi iç,kevser içmiş olacaksın.Ölürsen
sevgiden öl öl ve sevgiline kavuş!!Hem kime sevdalısın ki!!
*O’nu seven mahlukatını da sever sırf O’ndan ötürü..
FANİLERİ DEĞİL,EBEDİ DOSTLUĞUNU VE SENİN DOSTLUĞUNU KAZANDIRAN DOSTLARINI
İSTİYORUM,İSTİYORUZ RABBİM....
