Bu uydurmaları taşıyanları iki bölüme ayırabiliriz: Birinci bölüm, İslam' ı
dejenere etmek, mantıksızlaştırmak veya kendi asıl inancına benzetmek için
kasıtlı olarak uydurmaları dine sokanlardır. İkinci bölüm ise İslam' a
geçmelerine rağmen kendi eski dini, örfi alışkanlıklarını üzerlerinden
atamadıkları için, bunları dinimize taşıyanlardır. Yahudiler' in kıssaları,
Hıristiyan hikayeleri, Putperest adetleri, Türkler açısından düşünürsek Şaman
adetleri hep dinimizin içine hadis veya içtihad olarak girmiştir. Hacim olarak
bakarsak, ‹srailiyat denen Yahudi hikayeleri uydurma kaynağında birinci,
Mesihhiyat denen Hıristiyan hikayeleri ise ikincidir. Bunlar diğer dinlerde daha
evvel kök saldıklarından dinimize de daha rahat geçmişlerdir. Biz sadece
İsrailiyat ve Mesihhiyata değineceğiz.

Dinimize İsrailiyat' ı taşıyan kişilerin en önemlileri Kab el Ahbar, Vehb bin
Münebbih, Abdullah bin Selam' dır. 12. Bölümde bazı önemli hadis uydurucularına
değinirken bunlara da değineceğimiz için 12. bölümü okuyup İsrailiyatın
kaynaklarının ne kadar güvenilir olduğunu görebilirsiniz. Müslümanlarsa bu
aktarımları Kuran ayetlerinin yanında hikaye etmekte bir zarar görmediler. İşte
bu, hadislerin çoğalma kaynaklarından biriydi. Bugünkü tefsir kitapları başta
olmak üzere, birçok hadis kitabında bu kimseler kaynaklı yüzlerce uydurmaya
rastlayabiliriz. Biz örnek olarak sadece iki tanesini verelim. Vehb bin
Münebbih' ten rivayet edilen İsrailiyat menşeli hadis denen uydurma şöyledir: "Beytul
Makdis' in halkı Allah' ın komşularıdır. Komşularına azap etmemek Allah' ın üzerine
haktır. Beytul Makdis' e gömülen kabir imtihanından ve darlığından kurtulur.”
Kurtubi' nin tefsirinde de geçen Kab el Ahbar kaynaklı bir uydurma ise şöyledir:
"Allah Teala kendisini yarattığında Arş dedi ki: Allah benden daha büyük bir
mahluk yaratmadı. Ve böbürlenerek sallandı. Allah ona öyle bir yılan doladı ki o
yılanın yetmiş bin kanadı vardı. Her bir kanadında yetmiş bin tüy vardı. Her bir
tüyde yetmiş bin surat vardı. Her bir suratta yetmiş bin ağız vardı. Her bir
ağızda yetmiş bin dil vardı. Her gün onun ağızları yağmur damlaları, ağaç
yaprakları, kum ve çakıl taneleri, dünyanın günleri ve tüm meleklerin sayısı
kadar tespih eder. Yılan arşın üzerine dürülür ve arş onun ancak yarısına
uzanabilir. İşte o zaman arş alçak gönüllü olmaya başlar.”

Mesihhiyat; yani Hıristiyan uydurma hikayelerinin dinimize sokulmasının
kaynaklarından olaraksa Temim ed Dari ve İbn Cureyc' i gösterebiliriz. Hz.
İsa' nın yeniden dünyaya geleceği, Deccal, ölüm meleği, cennet ve cehennem
Mesihhiyat uydurmalarının en
çok olduğu alanlardır. (20. bölümde Hz. İsa' nın yeniden dünyaya gelişi, Mehdi ve
Deccal konularının dinimizde nasıl derin yaralar açtığını göreceğiz.)

Gelenekçi İslamcılar sırf Kuran' dan dinini anlayan Müslümanlar' a çok kızdıkları
gibi, yabancı ‹slam araştırmacılarının da hadislerin güvenilmezliğini ortaya
koymalarına çok kızmaktadırlar.