* Bir insan
bir mümine çatık kaşla baksa imansız gitme tehlikesi vardır. Gıybet
etse, kalbini kırsa falan değil, çatık kaşla baksa. O yüzden Müslüman
olarak birbirimizi sevmek mecburiyetindeyiz. Hepimiz büyük nimet
içerisindeyiz. Hepimiz seçilmişiz. Allahü teâlâ, malı, rütbeyi isteyene
verir, fakat imanı, ehli sünnet itikadını istediğine verir. İman
nimetinin şükrünü eda edebilmek için, birbirimizi sevmemiz şarttır.

Ehli
sünnet âlimleri, (Allahü teâlâya şükretmek için birbirinizi sevin)
buyuruyorlar. Eğer birbirimizi çok seversek, çok faydaları var.
Birincisi, Allahü teâlâya şükretmiş oluyoruz. Çünkü Allahü teâlâ
verdiği nimetinin şükrünü istiyor. Onun şükrü de müminlerin birbirini
sevmesidir. İkinci faydası, dünyada kim kimi severse ahirette beraber
olacaktır. Üçüncüsü, birbirini Allah için sevenler, ahirette herkesin
gıpta ettiği büyük nimetlere kavuşacak, cenâb-ı Hakkın razı olduğu,
sevdiği yerde buluşacaklardır.

* İmanı muhafaza edip,
imanla ölmek için, görmemeli, işitmemeli, dili tutmalı. Ehli sünnet
itikadını öğrenip, kendi hata ve kusurlarımızı düzeltmeye,
eksiklerimizi tamamlamaya çalışmalı. Dünya hayatında bir yolcuyuz.
Bavulumuzu ahirette açacağız. Ona ne doldurduğumuza dikkat etmeli.
Lüzumlu ve kıymetli şeyleri, gittiğimiz yerde geçerli şeyleri seçmeli.
Onun bunun eşyasını da kendi bavulumuza koymayalım.

* Dünyada
insanlar karışıktır. Müslümanlarla, kâfirler karışıktır. Allahü teâlâ
Müslümanlara imanlarının karşılığı olarak, bu dünyada hemen nimetler
vermiyor. Öyle olsaydı, kâfirler demek ki Müslüman olmak iyi bir şey
derler, hemen iman ederlerdi; fakat gördüklerine iman etmiş olurlardı.
Halbuki iman gaybidir, Muhammed aleyhisselamın bildirdiklerine iman
etmek lazımdır.

* İman çok mühim ve hassastır, ya vardır ya da
yoktur, ortası olmaz. Bir kimse Peygamber efendimizin getirdiği her
şeye inansa, bir mevzuda acaba öyle mi-böyle mi dese, tereddüt etse
veya bir meseleyi beğenmese, Allah korusun küfre girer.

* Birlik beraberlikte bereket, rahmet, ayrılıkta felaket, azab-ı ilahi vardır. Birbirinizi sevin.

* Dünya firak yeridir.

* Dünya hırsı, para ve şöhret, iki aç kurdun zararından daha zararlıdır.

* İyiler, iyilikleri de bir heybeye doldurup beraberlerinde alıp gittiler. Gittiler iyilikleri de götürdüler.

*
Büyüklerin yolunun esası edeptir. Yaptıklarınız çok iyi şeyler, faydalı
ve iyi işler olabilir; fakat bunlar edeple birleşmeyince bir işe
yaramaz.

* Pehlivan, hasmını yenen değil, öfke anında öfkesini yenendir.

*
Kim Allah içinse, Allahü teâlâ da onun içindir. Bundan uzaklaşan
sıkıntıya düşer. İstiğfar edin, mutlaka Onu affedici bulursunuz. Dua,
kazayı ve belayı def eder.

* Sıkıntıyı kendine anlatan, yani
şükretmeyip, sabretmeyip oflayıp puflayıp duran, Allahü teâlâyı nefsine
şikayet etmiş olur. Başkasına anlatan bu sefer anlattığına şikayet
etmiş olur.

* Makbul insan üzüntülü, sıkıntılı olur. Bu üzüntüler, sıkıntılar onu makbul eder.