Bilal-i Habeşi
müslüman olmuştu, lakin o zaman bir kâfirin kölesi idi. Bir büyük
kilise vardı. İçindeki putlara hizmet için, kâfirler bir köylü tayin
etmişlerdi. Bir gün Bilal, o kiliseyi tenha buldu. İçeri girip,
putların yüzlerini kirletti. Acele ile dışarı çıkarken o hizmetçi
köylü, Bilal ile karşılaşıp, içeri girdi. Putları bu halde görünce,
feryat ederek, kâfirlerin oturdukları yere doğru varıp, Bilali şikayet
etti. Putlarına yapılan durumu bunlara bildirince, kâfirler Bilalin
efendisi üzerine gittiler. Bir kölenin, bizim putlarımıza böyle ihanet
etmesi uygun mudur, elbette bu kölenin hakkından gelmek gerektir
dediler. Efendisi de, madem ki benim kölem böyle küstahlık yaptı, size
verdim. Ne yapmak isterseniz, öyle yapın dedi.
Onlar da Bilali
aldılar. Sıcak kum üzerine çıplak olarak koyup, mübarek karnı üzerine
taş koydular. Sonra iki ellerini ve iki ayağını bağladılar. Dediler ki,
Muhammedin dininden dönmeyince seni bundan kurtarmayız. Bunun altında
kalırsın.

Bilal-i Habeşi hazretleri bu taşın altında Ya Ehad ism-i şerifini söylerdi. Allahü teâlânın hikmeti, Server-i Enbiya yoldan geçerken, Bilali bu azabda hem de Ya Ehad ism-i şerifini söyler gördü. Resulullah efendimiz, (Ya Ehad ism-i şerifi seni kurtarır) buyurdu. Ondan
sonra, çok üzülmüş olarak eve gitti. Hazret-i Ebu Bekir Resulullahın
yanına gelmişti. Resulullah, Bilalin ahvalini anlatıp, (Ya Eba Bekir, Bilali kâfir elinden, sen kurtarırsın) buyurdu.

Zira
Hazret-i Ebu Bekir daima kâfirlerin arasında yürür, Müslüman esir
varsa, hesapsız para verip, satın alırdı. Aldığı gibi, Hak teâlâ yoluna
ve Habib-i Ekrem aşkına azat ederdi.

Yine âdet-i şerifine
binaen kâfirler arasına gitti. Konuşma esnasında, onlara dedi ki,
Bilale böyle azap etmekten size ne fayda vardır. Gelin bana satın.
Dediler ki, biz Bilali ağırlığınca akça da versen satmayız. Eğer Amir
adındaki kölen ile değiştirirsen olur.

Amir, Hazret-i Ebu
Bekir sebebiyle çok mal edinmişti. Metaından, davarından gayri nakit
onbin akçası vardı. Hazret-i Ebu Bekir derdi ki, ya Amir! Müslüman ol,
bütün mal ile azat ol. Yanımda, kardeşim olasın. Melun razı olmayıp,
İslam dinini kabul etmezdi. Müslüman olmadığı için, Hazret-i Ebu Bekir
de, huzursuz olup, azat etmezdi.

Kâfirler dediler ki, kölen
Amir ile Bilali değişiriz. Hazret-i Ebu Bekir�e gayet hoş gelip,
sevindiğinden, Amiri, bütün malı ve davarı ile, Bilal için size verdim,
deyince, kâfirler de, Ebu Bekir�i aldattık. Bu kadar mal ve Amir gibi
köle aldık diye sevindiler.

Bilal için olanlardan melunların
haberleri yok idi. Yoksa Hazret-i Ebu Bekir�in bütün malını isterlerdi.
O da Allah hakkı için acımayıp, sadece Resulullahın emri yerine gelsin
diye, verirdi. Ondan sonra Hazret-i Ebu Bekir, Bilal hazretlerini,
evvela taşın altından kurtardı, elini eline alıp, Resulullahın huzuruna
getirip buyurdu ki, ya Resulallah, Bilali Allahü teâlâ aşkına bugün
azat ettim. Resulullah efendimiz çok sevinip, Hazret-i Ebu Bekir�e dua
etti. (M. Ç. Güzin)