Makine mühendisi   Ahmet beyin hayat  macerası   İstanbul un varoş  semtlerin den  birinde  başlamıştı  ailesinin  tek  evladydı Ahmet    babası henüziki yaşındayken ölmüştü  ailenin   bakımını   annesi  hatice hanım   üstlenmişti

hatice  hanım  kendi  halinde  mütedeyyin kalbi   insan  sevgisiyle dolu  ve  çocuğu Ahmet  e  çok  düşkün bir  kadındı  bir  şirkette  temizlikçilik yapıyordu  ve bir gözü  yoktu    Hatice hanımın bir gözünün olmaması  Ahmette annesine  karşı  bir  soğukluk  ve  sevgisizlik   meydana  getirmişti  Adeta  annesinden  nefret ediyordu  Ahmet  Halbuki Hatice  hanım evladını beslemek  ve   ona    iyi  bir  gelecek  hazırlamak  için  saçını  süpürge  ediyordu   

 Lise yıllrında    bir  gün  okula  gidip  Ahmeti  görmek  istemişti   Hatice  hanımı  karşısında gören  Ahmet  sanki   yerin  dibine   girmişti    annesini  görmezden   geldi   ve  hemen   ordan  kaçtı     Ertesi  gün  sınıftaki   işgüzar  bir   arkadaşı    Ahmet e senin   anneni  gördüm   çok  korkunçtu   dedi    bu söz üzerine  Ahmet  daha  çok   yıkıldı     ev de  annesiyle karşılaşınca beni böyle gülünç duruma düşüreceğine ölsen daha iyi diye bağırdı

Hatice hanım oğlunun bu isyankar bu edep dışı sözü üzerine yine karşılık vermedi gün geçtikçe ahmet annesine daha fazla kızıyordu hatta onunla birlikte evde kalmak dahi istemiyordu bu duygularla liseyi bitirdi ahmet ve  üniversiteye gitti ahmet gidişi sessizceydi annesine bile haber vermemişti ahmet hem çalıştı hemde üniversiteyi bitirdi bu zaman zarfında annesini bir kere dahi aramadı sanki hatice hanım ahmet için ölümştü sonra işini kurdu ahmet daha sonrada evde aldı arabada derken çocuklarıda oldu kısacası hayatından memnundu

Birgün enteresan bişey oldu ahmetin annesi hatice hanım adresini nerden bulmuşsa ahmeti ziayrete geldi ahmetin eşi ve çocukları hatice hanımı hiç görmemişlerdi ahmet zaten eşine annesinin öldüğünü sölyemişti hatice hanıma ahmetin küçük kızı açtı buyrun dedi küçk kız kimi aradınız ahmet beyi diye cevap verdi hatice hanım anessini brden kapıda göçren ahmet bir anda kızını kapıdan uzaklaştırdı ve buraya neden geliyorsun çocuklarımı ne hakla korkutabilirsin diye çıkışarak hemen burdan git diye bağırdı annesi sessiz ve mahçup bir edayla kusura bakma galiba yanlış adrese geldim diyerek gözden kayboldu 

Aradan 4-5 yıl geçmişti bir gece rüyasında annesini gördü annesi ellerini ahmete doğru uzatıyordu o ana kadar annesinden nefret eden ahmet ne hikmetse annesini kucaklamak anne kokusu almak için koştu ama ahmet koştukça bu sefewr annesi uzaklaşıyordu bu bir süre böyle sürdü hatice hanım gülümseyerek kayboldu gitti terden sırılsıklam bir halde uyandı ahmet terden sırılsıklam bir halde uyanmıştı ahmet rüyadaki sahneler kafasına takılmıştı annesi aklına sık sık geliyordu artık birgün istanbuldaki eski arkadaşlarından bir davet aldı arkadaşları özel bir gün sebebi ile ahmetide aralarında görmek istiyorlardı karısnıa iş seyehatine gidiyorum diye bahane uydurdu ardında ver elini istanbul ancak ahmetin derdi başkaydı toplantı bittikten sonra alel acele doğup büyüdüğü mahalleye gitti eski evini ve komşulaırnı buldu onlara annesini sordu komşular hatice hanımın iki ay önce kadar öldüğünü söylediler

evet değerli okuyucularımız dilerseniz hikayenin sonunu ametten dinleyelim

o an kanımın donduğun ve gözyaşlarımın içime aktığını hissettim komşular ise doğru dürüst yüzüme bakmıyorlardı geçimşte anneme yaptığım haksız tutumu onlarda biliyolardı komşumuz olan yaşlıca bir teyze ahmet dedi ve ardından ekledi

annen ölmeden bir kaç gün önce sana bir mektup bıraktı al mektubu mektubu aldım komşulara veda ettim arabama bindim zafa baktım sanki zarfı açınca annemi görecekmişim gibi geliiyyordu zarfı titreyen ellerimle açtım soluk bir yazıydı okumaya başladım şöyle diyordu annem ey sevgili oğlum inanki her zaman seni düşündüm ve bu satıları yazarken bile halen seni düşünüyorum birgün bana geleceksin diye seni daima ümitle bekledim ama gelmedin  olsun ben seni yinede çok seviyorum artık gelsen bile yataktan kalkıp seni koklayabilirmiyim bilemiyorum

sevgili oğlum sen büyürken çirkin yüzümle sana bir utanç kaynağı olduğum içinde üzgünüm ancak sana açıklamam gereken bir durum var sen çok küçüktün bir kaza geçirip bir gözünü kaybetmiştin senin o halin beni adtea yıkıp bitirmişti anne olarak senin bir tek gözle büyümeni göze alamazdım bu yüzden sana kendi gözümü verdim o gözle benim yerime görüyor diye nasılda mutlu olmuştum Allah seni eşinle çocuklarınla birlite her türlü kötüklüklerden esirgesin sana tüm haklarımı helal ediyorum

ANNEN